Voedingsallergieën – Testen en behandelen

Wat zijn voedingsallergieën?

Wat in dit hoofdstuk besproken wordt, zijn de voedingsallergieën van het IgG-type. Deze ontwikkel je omdat er moleculen van voedingswaren doorheen de wand van de dunne darm gaan tussen de darmcellen door. Dit hoort niet te kunnen en dit is dus een gevolg van een lekkende darm. Alle moleculen die tussen je darmcellen je lichaam binnenkomen worden als lichaamsvreemd beschouwd door je immuunsysteem dat de opdracht heeft jou te verdedigen. Als reactie op het naar binnen komen van vreemde moleculen gaat je immuunsysteem je proberen hiertegen te verdedigen door er antistoffen van het IgG-type tegen te maken. Dit helpt echter niet omdat deze moleculen je lichaam blijven binnendringen. IgG’s kan je beschouwen als een vaccin. Ze blijven levenslang detecteerbaar.

Het gaat hier om echte allergieën en niet om intoleranties. Deze laatste term wordt foutief gebruikt. De definitie van een voedingintoleratie is dat men een enzyme niet heeft om een bepaalde molecule om te kunnen zetten. Bijvoorbeeld een lactose-intoleratie wil zeggen dat je geen lactase hebt om lactose om te zetten. Een lactose-allergie bestaat echter niet. Lactose is een suikerachtige molecule en je immuunsysteem kan alleen eiwitten herkennen als lichaamsvreemd.

Er bestaan ook voedingsallergieën van het IgE-type. Deze ontwikkel je ter hoogte van je mondslijmvlies en zijn van het mastcel-type. Ze geven spectaculaire reacties tot een anafylactische shock toe.

Voedingsallergieën van het IgG-type en van het IgE-type hebben niets met elkaar te maken.

 

Wat zijn de klachten van voedingsallergieën?

De klachten die je ondervindt van het nuttigen van voedingswaren waartegen je IgG’s hebt ontwikkeld zijn vrij uiteenlopend zoals diarree, krampen, opgeblazen gevoel en plotse vermoeidheid.

Wat echter veel ernstiger is dat voedingsallergieën van het IgG-type aan de basis liggen van het ontwikkelen van auto-immuunaandoeningen. Auto-immuunaandoeningen zijn aandoeningen waarbij je immuunsysteem jou aanvalt wat het niet hoort te doen. Er zijn enorm veel auto-immuunaandoeningen. De meest gekende zijn Hashimoto, reuma, psoriasis, lupus, multiple sclerose, coeliakie, ziekte van Chron maar ook Alzheimer en Parkinson zijn dat.

 

Hoe test men voedingsallergieën?

Aangezien voedingsallergieën antistoffen van het IgG-type zijn, is dat ook wat er getest wordt. Een bloedafname volstaat om ruim 200 voedingswaren op allergenen te testen. Een allergeen is een eiwit dat in een voedingswaar zit en waartegen je immuunsysteem reageert. Door je serum dat reeds IgG antistoffen heeft ontwikkeld in aanraking te brengen met de testallergenen, krijgt men een reactie die men kan aflezen. De uitslag is erg accuraat en betrouwbaar.

Deze antistoffen zijn van het IgG-type en blijven dus levenslang aanwezig. Zelfs al heeft men een bepaald voedingswaar al zeer lang niet meer gegeten toch blijven de IgG antistoffen aanwezig. Dan heeft het ook geen zin om deze testen in de toekomst te herhalen. Tenzij bij personen met uitgesproken IgG totaal afwijkingen maar dit is uitzonderlijk.

De test is bedoeld om de voedingsallergieën te kennen. Ze hoeven niet en kunnen ook niet verdwijnen.

 

Behandeling van voedingsallergieën.

Een behandeling houdt in dat je iets kan verhelpen. In het geval van voedingsallergieën kan dit in principe niet. Ze blijven immers levenslang bestaan. Voedingsallergieën ontwikkel je van zodra je een lekkende darm hebt of een leaky gut. Een lekkende darm laat allergenen door die lichaamsvreemd zijn en waarop je immuunsysteem antistoffen van het IgG-type ontwikkelt.

Eens de voedingsallergieën bepaald zijn, volgt er in eerste instantie een exclusiedieet. Dit wil zeggen dat je alle voedingswaren met een hoge score zult moeten gaan mijden. De arts bepaalt wat je nog mag eten en wat je niet meer mag eten. Dit noemt men ook een eliminatiedieet.

In tweede instantie is het logisch dat je de lekkende darm moet gaan behandelen. Van zodra alle functies of verbindingen tussen de darmslijmvliescellen weer dicht zijn, kunnen allergenen je lichaam niet meer binnen dringen. Hoe men deze functies herstelt, lees je in het hoofdstuk lekkende darm. Eens de bruggetjes tussen de darmslijmvliescellen hersteld zijn, kan je progressief opnieuw meer voedingswaren nuttigen waartegen je voedingsallergieën ontwikkeld had zonder dat je klachten terugkomen en zonder dat je auto-immuunaandoeningen opflakkeren.