Auto-immuunaandoeningen

Wat is een auto-immuunaandoening?

Je immuunsysteem hoort je lichaam te beschermen tegen indringers zoals virussen, bacteriën, lichaamsvreemde cellen en moleculen. Zo werken bijvoorbeeld ook vaccins. Je spuit iets lichaamsvreemd in en je immuunsysteem gaat in de aanval en maakt antistoffen aan tegen het ingespoten allergeen antistoffen van het IgG-type. Een allergeen is een lichaamsvreemde molecule waartegen je immuunsysteem gaat reageren. De aangemaakte antistoffen zullen je in de toekomst beschermen wanneer je in contact komt met het allergeen. En kan je zodoende niet meer ziek worden. Ze blijven ook levenslang aanwezig. Neem nu het mazelenvaccin of eender welk ander vaccin. Eens gevaccineerd heeft je lichaam antistoffen hiertegen gemaakt die ook levenslang aanwezig blijven en kan je de ziekte zelf nooit krijgen omdat je lichaam een levenslange immuniteit of verdediging heeft aangemaakt.

Auto-immuun wil zeggen dat je immuunsysteem zich tegen jou keert wat het niet hoort te doen. Het hoort je te verdedigen. Auto-immuun wil zeggen dat je immuunsysteem cellen en moleculen gaat aanvallen die van jou zijn. Dat het jou aanvalt en vernielt.

Er zijn heel veel auto-immuunaandoeningen. De meest gekende zijn Hashimoto, reuma, psoriasis, multiple sclerose, ziekte van Chron, colitis ulcerosa, lupus tot zelf Alzheimer maar er bestaan er nog heel veel andere.

 

Hoe ontstaan auto-immuunaandoeningen?

Erfelijke aanleg tot auto-immuunaandoeningen.

Het ontwikkelen van auto-immuunaandoeningen vereist een erfelijke aanleg hiertoe. In je DNA ligt reeds vast of je in de toekomst bepaalde auto-immuunaandoeningen zal gaan ontwikkelen. Deze aanleg heb je van één of allebei je ouders geërfd.

Of je erfelijke aanleg tot het ontwikkelen van een auto-immuunaandoening komt, hangt af wanneer je en in welke mate je een lekkende darm ontwikkelt.

Lekkende darm

Een lekkende darm is een darm waarvan de thight juncties open gaan. Dan laat deze darm moleculen vanuit je voeding door die normaal je lichaam niet binnen mogen. Deze moleculen zijn lichaamsvreemd. Daarom gaat je immuunsysteem hierop reageren met het aanmaken van antistoffen van het IgG-type. Je eet elke dag en wanneer je darm lekt, laat die dus elke dag moleculen door die je lichaam niet binnen mogen. Dit maakt dat je immuunsysteem overprikkelt raakt waardoor het jou constant moeten verdedigen tegen deze lichaamsvreemde moleculen. Eens overprikkelt keert je immuunsysteem zich tegen jou en ontwikkel je de auto-immuunaandoeningen waarvoor je geprogrameert was in je DNA. Zolang een darm dicht blijft, komt je ergelijke aanleg voor auto-immuunaandoeningen niet tot uiting. Vroeg of laat ontwikkelt iedereen een lekkende darm.

 

Voedingsallergiën

Een lekkende darm laat dus moleculen van je voeding door de darmwand heen gaan. Dit zijn lichaamsvreemde moleculen waartegen je immuunsysteem antistoffen ontwikkelt. Dit zijn dus voedingsallergiën van het IgG-type. Een simpele bloedafname laat ons toe om te bepalen tegen welke voedingswaren je immuunsysteem reageert. De belangrijkste stap in het controleren van auto-immuunaandoeningen is het mijden van de voedingswaren waartegen je immuunsysteem reageert.

Hormonale tekorten

Hormonen gaan zorgen dat je immuunsysteem niet op hol slaat. Hormonen zorgen ervoor dat je immuunsysteem binnen de lijntjes kleurt dat het niet overdreven reageert op moleculen of cellen waartegen het niet hoort te reageren. Deze hormonen zijn schildklierhormoon, hydrocortisone en geslachtshormoon. Voor vrouwen is dit oestradiol en voor mannen is dit testosterone. Indien je voor deze hormonen één of meerdere tekorten hebt, gaat je immuunsysteem vaak foute dingen doen.

Testen ter voorbereidingen van het behandelen van auto-immuunaandoeningen

Voedingsallergiën

Deze testen worden uitgevoerd op serum en gaan de voedingsallergenen bepalen waartegen je immuunsysteem antistoffen van het IgG-type maakt. Het is de arts die bepaalt welke voedingswaren je gedurende geruime tijd niet meer mag nuttigen. Deze periode wordt bepaalt door de gunstige reactie van je immuunsysteem dus in de mate dat je auto-immuunaandoening verbetert en de periode die nodig is om de thight junctions in je darmwand terug dicht te krijgen.

Het nog eens uitvoeren van deze test in de toekomst heeft geen zin.Het gaat immers om antistoffen van het IgG-type. Ze blijven levenslang meetbaar. Ze hoeven niet te verdwijnen, ze hoeven alleen gekend te zijn.

Lekkende darm

De testen voor de bepaling lekkende darm en voor de evaluatie van de behandeling ervan gebeuren op ontlasting. Zie hoofdstuk lekkende darm.

Hormonale tekorten

Het bepalen van hormonale tekorten gebeurt op serum en op een 24u urinecollectie. Zie hoofdstuk hormonale tekorten.

Gespecialiseerde auto-immuuntesten

Ondertussen zijn er zeer gespecialiseerde laboratoria die een reeks testen aanbieden om bepaalde uitzonderlijke auto-immuunaandoeningen toch te kunnen testen. Alleen wanneer uw ziektebeeld noopt tot het aanvragen van deze testen wordt dit ook gedaan.

Behandeling van auto-immuunaandoeningen

Behandelen van de hormonale tekorten

Hormonen hebben een gunstig effect op het immuunsysteem in de zin dat het minder fel tot niet mag reageren op cellen en moleculen die tot ons eigen lichaam behoren. De hormonen die een gunstig effect hebben op het immuunsysteem zijn schildklierhormoon, hydrocortisone en geslachtshormoon.Oestradiol voor vrouwen en testosterone voor mannen. Tekorten aan deze hormonen gaan resulteren in een immuunsysteem dat ons aanvalt. Dit is één van de redenen waarom men een auto-immuunaandoening ontwikkelt. De behandeling van de hormonale tekorten staan beschreven in het desbetreffende hoofdstuk.

Voedingsallergiën

Zoals beschreven in het hoofdstuk voedingsallergiën. Het gaat om voedingsallergiën van het IgG-type. De voedingswaren die erg hoog scoren in IgG-antistoffen moeten voor geruime tijd absoluut vermeden worden. Men moet ze vermijden tot de lekkende darm of de verstoorde darmpermeabiliteit volledig hersteld is. Later zal de arts het nuttigen van bepaalde voedingswaren in de dagelijkse voeding opnieuw toelaten. En dit stap voor stap tot een quasi normale voeding kan genutigd worden zonder dat de auto-immuunaandoeningen opnieuw opflakkeren.

Behandelen van een lekkende darm

Het behandelen van de leaky gut of lekkende darm is erg complex en houdt heel wat uiteenlopende parameters in.

Zoals eerder werd uiteen gezet gaat het hier om behandelen van aanwezige parasieten, van overgroei van bepaalde bakteriën, schimmels en gisten. Het gaat tevens om het corrigeren van verteringsfouten, het corrigeren van fouten in de oxidatieve stress. Alsook van het geven van de nodige prebiotica en probiotica en dit volgens de tekorten van de patiënt op dat moment. Er bestaat dus geen super probioticum dat voor iedereen goed zal doen. Het nemen van probiotica zonder begeleiding is volledig zinloos. Zeker niet te verwaarlozen is het respecteren van de IgG voedingsallergiën. Indien men zijn voedingsallergiën niet kent en allerlei voedingswaren blijft nuttigen, produceert men een molecule beta-defensine 2 dewelke een darmflora verwoest. Zonder goede darmflora heeft men steeds een lekkende darm. Indien men al een tekort aan een bepaalde bacteriestam heeft in zijn flora, weet men zonder test niet eens om welke bacteriestam het gaat. Meten is weten.